Overslaan en naar de inhoud gaan
BRUGVLEUGEL
Anno en Gea op de brugvleugel van de Energie. “Vrachtwagenchauffeurs knallen maar door, wij moeten vanaf onze 65ste elk jaar keuren”. Foto Heere Heeresma jr.
Anno en Gea Buurma staan voor een sociale manier van varen

'Vanaf 22.00 uur gaan de luiken en ogen dicht'

Anno en Gea Buurma van de 62-meter Energie hebben uitgesproken meningen over de binnenvaart en aanverwante zaken. Een energiek gesprek.

HEERE HEERESMA JR.

Anno Buurma (1950) en Gea Buurma-Beikes (1957) varen sinds 1990 op de in 1964 bij Van Langerbrugge te Gent als Graciosa gebouwde Energie (62,26 x 7,23 meter, 794 ton, 600 pk Cummins). Eerder voeren ze op een spits en een hagenaar, die eveneens Energie heetten. De huidige Energie ligt in de Vlothaven te Amsterdam en ik zit met Anno en Gea in de stuurhut, terwijl een grote boxer en een kleine bulldog staan te blaffen onderaan de trap naar de woning.

Volgens Gea zijn Anno en zij schippers die anders zijn dan ik misschien gewend ben. Gea: “Wij staan voor een sociale manier van varen, dat je zorg draagt voor elkaar en dat het niet altijd méér hoeft te zijn”. Hoe brengen ze dat in de praktijk? Gea: “Door je vaaruren aan te passen. Na tien uur gaan onze luiken dicht en onze ogen ook. Het ondernemerschap in de binnenvaart is meer dan varen achter je pilootje en je radartje, nee, er komt een stuk sociale verantwoordelijkheid bij kijken”.

Anno: “Hoe komt het dat er zoveel onverklaarbare dingen gebeuren? Schepen worden onder water gevaren! Een spits op de Kil, niet eens gemerkt. Of een schipper neemt ’s nachts om twaalf uur het roer over van zijn vrouw en jaagt hem zo in een vakantiehuisje! Ja, maar die meneer had zoveel hypotheek. Nou, dan had-ie dat niet moeten doen”. Gea: “Het is zijn eigen keuze geweest, er heeft niemand achter gestaan”.

Anno: ‘Wij mogen met z’n tweeën hooguit 18 uur varen. Wij kwamen hier vanmorgen aan en we moeten maar afwachten wanneer ze me roepen. Maar als ze me roepen, verwachten ze dat ik er gelijk ben. Maar och, ik ben wat ouder, ik ben zelfs een AOW’er. Ik ben een maand terug gekeurd. Dat is ook al zo raar. Vrachtwagenchauffeurs knallen maar door, wij moeten vanaf onze 65ste elk jaar keuren”.

Gea: “Dat is ook zoiets. Wij moeten vanaf onze 50ste om de vijf jaar tot je 65ste en dan elk jaar. Dan denk ik bij mijn eigen: welke vrachtwagenchauffeur moet vanaf zijn 50ste een medische keuring ondergaan? Oké, een schip is iets groter, heeft iets meer massa, maar je draagt dezelfde verantwoordelijkheid”.

Anno: “Als ze mij vannacht om een uur of twee, drie roepen ben ik compleet in overtreding. Als er een of andere vogel komt die zegt: Meneer Buurma, u krijgt een prent, dan krijg ik een prent. Dus na 22 uur is het over. Morgen om zes uur kun je weer bellen. Niemand durft het, maar ik denk dat ik het vandaag of morgen flik”. Gea: “De bloktijden zijn gekoppeld aan het Vaartijdenbesluit, maar dat is eigenlijk niet in overeenstemming met de Laad- en Lostijdenwet van 2011. Je kunt aangeven dat je een gevalletje van ongesteldheid hebt, dat maken wij er altijd van, maar dat wordt zeker in zeehavens bijna nooit geaccepteerd. Om de doodeenvoudige reden dat zeeboten een bepaalde planning hebben. Dat begrijpen wij ook wel. Alleen, dan hadden ze moeten zorgen dat het in regelmaat was en dat de tijden klopten. Van mij mag vanaf 22.00 uur de telefoon uit”.

Belangenbehartiging

Terwijl de honden blaffen in de woning, komt het gesprek via de veranderde regelgeving voor jachten op de schippersbonden. Gea: “We komen eens een keer op de Krammer af, midden in de zomer zijn daar heel veel pleziervaartuigen. Vroeger ging de beroepsvaart voor de pleziervaart. Dat is heel sneaky veranderd. Toen zei de sluismeester: ‘Je kan er niet meer in, Energie’. Waarop mijn man zei: ‘Dat kan wel, ik knoop hem ergens bij die plezierbootjes langszij’. Dat paste precies. Ja, dat was niet helemaal de bedoeling. De regelgeving is dus elke keer in strijd met de belangenbehartiging”.

Anno: “Een jacht heeft sinds een jaar precies dezelfde rechten als wij. Kijk, als jij een jacht hebt van vier of vijf ton, dan heb je zó’n bek. Mede door de Vereniging Schuttevaer”. Gea: “Die hebben de belangen zéker niet behartigd. Zéker niet. Kijk, varen doen we samen, we zijn op mekaar aangewezen. Als wij in een sluis liggen en ze hebben hem helemaal volgestouwd met jachtjes, dan denken wij: vaar er maar uit, jongens, wij komen wel. Maar als je met een pleziervaartuig op vakantie bent, moet je er wel rekening mee houden dat degene op een binnenvaartschip voor zijn beroep vaart”.

Zijn ze ooit lid geweest van een schippersbond? Gea: “Vroeger van de ONS. Anno’s opa was bestuurslid van de ASV. Maar we voelen ons niet vertegenwoordigd, ook niet door de ASV”. Anno: “Nee, want die kan niks”. Gea: “De ASV doet flink zijn best, maar wordt bij heel veel dingen buitengesloten”.

Anno en Gea zien een parallel in de behandeling door de overheid van binnenschippers en woonwagenbewoners. Anno: “De Nederlandse regering is op de fikken getikt voor het uitsterfbeleid. Dat mag niet”. Gea: “Maar de Nederlandse binnenvaart valt onder dezelfde groep. Trekkende volken. Kermisexploitanten, kampers en schippers. Binnenvaartondernemer is een beroep, maar het is ook een manier van leven. En om van de woning op een schip een werkkeet te maken waar je vijf dagen op vaart en dan naar huis gaat, dat is voor mij niet de binnenvaart. Wij hebben een huis aan de wal, maar dat houdt niet in dat ik hier kunstplanten voor de vensters heb staan. Het is een echt huis, een huis dat we meenemen”. Onderaan de trap wordt bevestigend geblaft.
 

 

leaderboard