Verleden, heden en toekomst van Port of Amsterdam
Tekst: Truus den Hartog
AMSTERDAM Na vier jaar vond vrijdag 19 juni opnieuw het Havendebat Amsterdam plaats in het BIMHUIS aan het IJ. Een toepasselijke locatie, want juist rondom deze plek ligt de oorsprong van de Amsterdamse haven. Met historische beelden uit de zestiende eeuw nam Judikje Kiers, directeur van het Amsterdams Museum, de aanwezigen mee terug in de tijd. Zij liet zien hoe de haven zich ontwikkelde van een bescheiden aanlegplaats aan het IJ tot een economische motor van internationale betekenis.
De geschiedenis van de haven is onlosmakelijk verbonden met de geschiedenis van de stad. Zo werd 150 jaar geleden het Noordzeekanaal gegraven, waardoor Amsterdam rechtstreeks verbonden werd met de Noordzee met als gevolg een economische opleving voor de regio. In 1913 stond de haven bovendien volop in de schijnwerpers tijdens de Eerste Nederlandse Tentoonstelling op Scheepvaartgebied (ENTOS), een evenement dat de maritieme kracht van Nederland onderstreepte. Vanuit dat rijke verleden maakte het debat de sprong naar het heden. Onder leiding van de energieke en humorvolle dagvoorzitter Rutger Mollee, trapten Koen Overtoom, CEO Port of Amsterdam, en Kees Noordam, directeur ondernemersvereniging ORAM en sinds een jaar voorzitter van Amport en Esther Rommel gedeputeerde Noord-Holland, de discussie af.
Duidelijkheid
Een belangrijke conclusie was dat de uitdagingen van de haven niet uitsluitend lokaal of regionaal kunnen worden opgelost. Vooral de energietransitie vraagt om duidelijke nationale keuzes en langetermijnbeleid. Eigenlijk zou Den Haag de regie op zich moeten nemen. Nu is gemeente Amsterdam de enige aandeelhouder. De industrie in het havengebied heeft behoefte aan zekerheid over energievoorziening en regelgeving. Bedrijven die zich in het havengebied willen vestigen, moeten bovendien een duidelijke relatie hebben met het water en de logistieke functie van de haven versterken.
Gemaal IJmuiden
Tegelijkertijd werd gewezen op een ander probleem: terwijl veel aandacht uitgaat naar nieuwe projecten, blijft het onderhoud van bestaande infrastructuur achter. Een sprekend voorbeeld is het gemaal bij IJmuiden, dat van cruciaal belang is voor de waterhuishouding van een groot deel van West-Nederland. De spuisluizen hebben hun technische levensduur ruimschoots overschreden. De noodzakelijke vervanging brengt echter een investering van ongeveer twee miljard euro met zich mee.