24-04-2022

Sophie Vissia (25) is Maritiem Officier en kreeg begin vorig jaar de diagnose PTSS (Posttraumatische Stressstoornis). Sinds de diagnose is zij bezig met allerlei vormen van therapie om hiervan te genezen. Het afgelopen jaar heeft zij ook een boek geschreven: De Unieke Kapitein. Ze deelt graag haar ervaringen om andere te helpen. Zij weet als geen ander; erover praten helpt! Sophie wil laten weten dat mensen zich niet alleen, maar juist gesterkt moeten voelen om hulp te gaan zoeken en ook te genezen van PTSS.
SANNE VERHOEFF
Wie iets engs of schokkends meemaakt en dat niet goed verwerkt, kan PTSS ontwikkelen. Deze nare gebeurtenis achtervolgt iemand dan met bijvoorbeeld nachtmerries en levensechte herinneringen. Iemand kan zich hierdoor zo slecht voelen dat het moeilijk is om de dagelijkse dingen te doen. Dit overkwam Sophie. Zonder al te diep in te gaan op wat haar precies overkomen is, vertelt zij een zogenoemd KOPP kind te zijn: Kind van Ouders met Psychiatrische Problemen. “Opeens realiseerde ik mij dat het helemaal niet zo normaal is wat ik allemaal heb meegemaakt toen ik jong was. Al leek dat lang wel zo. Inmiddels weet ik dat ik vanwege deze problemen niet gedoemd ben voor de rest van mijn leven. Je kunt echt weer gezond worden. Daarvoor moest ik wel de hele beerput open trekken. Het verleden laat zich nu eenmaal niet ontkennen. Ik weet inmiddels ook dat ik het niet allemaal alleen hoef te doen. Ik heb hulp gevraagd en gekregen en deel mijn ervaringen graag in het boek dat ik heb uitgegeven. Ik wil hiermee mensen graag inspireren.” 
Unieke Kapitein
Het boek van Sophie heet ‘De Unieke Kapitein’, vanwege haar werk als Maritiem Officier in de koopvaardij. Ze zat vanaf haar zestiende op het Maritiem Instituut De Ruyter in Vlissingen, waar zij de opleiding tot Maritiem Officier volgde. “Een opleiding waarbij nautiek en techniek samenkomen. Ik weet nu immers al dat ik niet altijd kan blijven varen, want ik wil graag kinderen. Daarom heb ik ook de technische kant erbij gepakt, zo ben ik dubbel inzetbaar aan boord. Als engineer in de machinekamer en als operator op de brug. Ik vaar op cruiseschepen wereldwijd. Een mooi vak. Varen is het mooiste wat er is. Onderweg passeren we waanzinnige landschappen. Helaas hebben we vanwege corona ook een tijd stilgelegen. We hebben vier maanden pauze gehad waarin we het schip hebben voorbereid; alle nodige inspecties en classificaties zijn gedaan.”
Taboe
Het varen en het werken in een technische wereld wil Sophie nu graag combineren met een stukje gezondheidszorg. “PTSS komt op verschillende levels voor, ook in de scheepvaart. Varen kan mentaal zwaar zijn en ook aan boord gebeuren er soms dingen die verwerkt moeten worden. Vaak is het taboe om hierover te praten, terwijl dit juist erg belangrijk is. Dat wil ik met mijn boek duidelijk maken. Ik moest tijdens mijn jeugd echt overleven, ik was ervan overtuigd dat ik alleen was. Iedereen zit op zijn eigen manier gevangen in het verleden. Ik wil met dit boekje aandacht vragen voor de geestelijke gezondheidszorg. Voor wie hulp nodig heeft, zijn de wachttijden lang. Wat gebeurt er als je hulp zoekt? Hoe dit proces verloopt, heb ik vastgelegd in poëzie. De therapie heeft mijn leven gered.”
Gedichten
‘Je moet mijn vingers volgen, van links naar rechts. En nog een keer, van boven naar benee. Want volg je ze in rap tempo op, stemt dat de therapeut tevree’. Het zijn de eerste regels van een gedicht uit het boek ‘De Unieke Kapitein’. Het bestaat uit in totaal twintig gedichten die gaan over de succesvolle combinatie van psycho-educatie, cognitieve gedragstherapie, EMDR en psychomotorische therapie/beweging voor mensen met PTSS. Het is geschreven vanuit het oogpunt van de client, om mensen te laten weten dat ze niet alleen zijn, gehoord worden of juist net dat extra zetje nodig hebben om hulp te zoeken bij hun verleden. “Ik zelf weet als geen ander hoe groot die stap is om te nemen. Vandaar dat het uitgangspunt van dit boek is: ziek zijn is niet leuk, beter worden is een feest”, aldus Sophie.
Wetenschappelijk onderzoek
Alle opbrengsten van het boekje gaan naar het goede doel: Stichting vrienden van PSYTREC (Psycho Trauma Expertise Centrum), die wetenschappelijk onderzoek doet naar het verbeteren van de behandelresultaten en het ontwikkelen van innovatieve behandelmethoden voor PTSS onder leiding van professoren A. van Minnen en A. de Jongh.
Sophie heeft veel meegemaakt en is nog steeds in therapie. Ze was 23 toen ze begon met de behandelingen. “Mensen vragen soms, waarom kom je er nu pas mee naar buiten? Een herkenbare vraag voor velen. Als kind twijfel je nu eenmaal nooit aan je ouders, mijn leven met hen was mijn normaal.”
Sophie Vissia (25) is Maritiem Officier en kreeg begin vorig jaar de diagnose PTSS (Posttraumatische Stressstoornis). Sinds de diagnose is zij bezig met allerlei vormen van therapie om hiervan te genezen. Het afgelopen jaar heeft zij ook een boek geschreven: De Unieke Kapitein. Ze deelt graag haar ervaringen om andere te helpen. Zij weet als geen ander; erover praten helpt! Sophie wil laten weten dat mensen zich niet alleen, maar juist gesterkt moeten voelen om hulp te gaan zoeken en ook te genezen van PTSS.
SANNE VERHOEFF
Tags
